اقتصاد جهانی
اقتصاد دانان وال استریت ، اقتصاد دنیا را در حال جدا شدن از اقتصاد ایالات متحده می بینند .
اقتصاد دانان وال استریت اعتراف کردند که اقتصاد دنیا در برابر کندی اقتصاد ایالات متحده ، مقاومت می کند .
تنها پس از سه سال از شروع عمیق ترین بحران اقتصادی هفت دهه اخیر ، اقتصاد دانان شرکتهای گلدمن ساکس ، کردیت سوئیس ، و مریل لینچ می گویند که این زمان ، با موقعیت های گذشته متفاوت است . شرکت گلدمن ساکس پیش بینی کرد که رشد اقتصاد جهانی به میزان دو دهم درصد از پیش بینی چهار و شش دهم درصدی قبلی اهسته تر خواهد شد ، حتی اگر اقتصاد ایالات متحده از پیش بینی دو و شش دهم درصدی قبلی به یک و هشت دهم درصد برسد .
مبنای تحلیل انها ، کاهش اعتماد بین المللی تجارت ایالات متحده و کم اثر شدن ان در بازار مسکن ورشکسته امریکا است .
مشروط بر اینکه ، اقتصاد دردناک ایالات متحده ، بازارهای مالی را اشفته نکند ، شرکت گلدمن ساکس پیش بینی نموده که دلار ضعیف تر شود ، بازدهی اوراق قرضه خارج از ایالات متحده بالاتر رود ، و بازار سهام اقتصاد های نوظهور قویتر گردد . یک اقتصاد دان ارشد صندوق بین المللی پول در روز ششم اگوست نیز گفته است : پیش بینی مثبتی از اقتصاد جهانی دارم اما رشد در کشورهای پیشرفته ضعیف است ، در حالیکه کشورهای در حال توسعه در نرخهای رشد بالا قرار خواهند داشت .
اندکی جدائی
یک برنده جایزه نوبل می گوید : اقتصاد دنیا هم اکنون اندکی از اقتصاد ایالات متحده جدا شده است .
شانزده ماه پس از پدیدار شدن رکود اقتصادی در بزرگترین اقتصاد دنیا ، بهبود اقتصادی ایالات متحده ، نیرو و توان خود را از دست داده است . ۷۸ اقتصاد دانی که در نظر سنجی بلومبرگ شرکت کرده اند ، به طور میانگین پیش بینی می کنند که سفارشات کارخانه ای در ماه اگوست به میزان نیم درصد کاهش یابد و نرخ بیکاری از رقم نه و شش دهم درصدی ماه گذشته ، به نه و هفت دهم درصد برسد .
البته پیش بینی انها ، یک بحران اقتصادی دیگر را شامل نمی شود ، زیرا برخی نشانگرهای اقتصادی نیز رشد را نشان می دهند . مثلا سفارشات کالاهای بادوام در ماه اگوست رشد کرد و قراردادهای خرید مقدم خانه های شخصی افزایش یافت که هر دو انها بیش تر از پیش بینی بازار رشد کرده اند .
شاخصهای صنعتی چین سرعت گرفت
هنوز ، اقتصاد های نوظهور رشد قویتری را نشان می دهد . شاخص صنعتی چین برای دومین ماه متوالی در ماه سپتامبر رشد کرد و تولیدات صنعتی در هندوستان در ماه جولای نسبت به سال گذشته ، به میزان سیزده و هشت دهم درصد افزایش یافته است .
یک تحلیلگر شرکت سیتی گروپ می گوید : به نظر می رسد که داده های اقتصادی اخیر ، بر موضوع رشد اقتصاد های نوظهور صحه گذاشته است . وی می گوید ، شکاف بین نرخ های رشد کشورهای پیشرفته و اقتصاد های نوظهور در حال گسترش است . بر اساس پیش بینی های او سهم اقتصادهای نوظهور در رشد اقتصاد جهانی طی امسال و سال اینده در حدود ۶۰ درصد است ، در حالیکه در دهه گذشته حدود ۲۵ درصد بوده است .
دامینیک ویلسون ، اقتصاد دان شرکت گلدمن ساکس گفت : اصلی ترین دلیل این واگرایی بین اقتصاد امریکا و جهان : کندی انتقال مستقیم کالاها به صورت صادرات از ایالات متحده به کشورهای دیگر و همچنین بزرگ نبودن صادرات جهت حل مشکل تقاضای ایالات متحده در سطح جهانی می باشد .
سقوط ابرقدرت
چهار کشور برزیل ، روسیه ، هند ، و چین ، پیش بینی کرده اند که اگرچه صادرات ، ۲۰ درصد از محصول ناخالص داخلی انها را شامل می شود ، اما صادرات به ایالات متحده کمتر از ۵ درصد از تولید ناخالص داخلی انها است . پس بر اساس پیش بینی این کشورها ، حتی اگر رشد ایالات متحده ۲ درصد کاهش یابد ، کاهش محصول ناخالص داخلی این چهار کشور ، تنها به میزان ناچیز یک دهم درصد است . کشورهای پیشرفته نظیر انگلستان ، المان ، و ژاپن نیز از این مساله تاثیر کمی می گیرند .
اقتصادهای خارج از ایالات متحده ، فضایی برای رشد یافته اند ، در حالیکه خودش به خاطر رکود بیش از اندازه بخش مسکنش ، از صعود وا مانده است . بخش مسکن ایالات متحده در حدود ۳۵ درصد افت داشته است که در بین ۱۰ صنعت بزرگ کشور ، رتبه نخست را دارد .
نیروی محرک اقتصادی
در کتابی که هفته گذشته به وسیله بانک جهانی چاپ شده است ، امده : اقتصادهای نوظهور تنها در حال جدا کردن خود از اقتصاد های پیشرفته نیستند ، بلکه انان دستخوش تغییر در محرکه های اقتصاد جهانی هستند و انان می توانند کشورهای پیشرفته را نجات دهند . از زمره این دلایل جدایی ، می توان به افزایش تجارت بین اقتصاد های نوظهور ، رشد اقتصاد های میانی و قیمت های بالاتر کالاها اشاره کرد .
بر اساس نظرسنجی بلومبرگ از ۱۴۰۸ معامله گر ، تحلیلگر ، و تاجر ، میزان اقبال سرمایه گذاران برای سرمایه گذاری در اقتصاد ایالات متحده از اقتصاد برزیل کمتر شده ، و چین و هندوستان ، بهترین مکانهای سرمایه گذاری شناخته شده اند . هم چنین اطلاعات بلومبرگ نشان می دهد که برای اولین بار در فصل گذشته ، اقتصادهای نو ظور نسبت به اقتصادهای پیشرفته ، پول بیشتری را جذب کرده اند که این مساله برای حداقل یک دهه گذشته بی سابقه بوده است .
