#فغدیر ، زنجیره یکپارچه، رشد نرخها و یک مزیت پنهان در بهای تمامشده
شرکت آهن و فولاد غدیر ایرانیان یکی از تولیدکنندگان مهم آهن اسفنجی کشور است که با راهاندازی مجتمع گندلهسازی بهاباد، بهتدریج از یک تولیدکننده صرف آهن اسفنجی به مجموعهای با زنجیره کاملتر تولید تبدیل شده است. این تغییر ساختار از آن جهت اهمیت دارد که گندله بخش مهمی از بهای تمامشده آهن اسفنجی را تشکیل میدهد و تولید داخلی آن میتواند وابستگی شرکت به خرید گندله از بازار را کاهش دهد.
فغدیر در سال ۱۴۰۴ عملکرد بسیار خوبی داشت؛ درآمد فروش شرکت با رشد ۱۳۷ درصدی به حدود ۲۳.۲ هزار میلیارد تومان رسید و سود خالص با رشد ۴۵ درصدی به حدود ۳.۶ هزار میلیارد تومان افزایش یافت. همچنین شرکت در این سال موفق به تولید حدود ۱.۸۴ میلیون تن گندله و ۱.۰۴ میلیون تن آهن اسفنجی شد که رکورد تولید آهن اسفنجی شرکت محسوب میشود.
اما عملکرد ۱۴۰۵ از منظر درآمدی حتی جذابتر بوده است. در سهماهه نخست، درآمد عملیاتی فغدیر به ۸.۳ هزار میلیارد تومان رسید که نسبت به دوره مشابه سال قبل ۱۰۳ درصد رشد داشته است. سود ناخالص نیز با رشد ۹۰ درصدی به حدود ۲.۱۵ هزار میلیارد تومان و سود عملیاتی با رشد ۱۲۷ درصدی به حدود ۲.۰۹ هزار میلیارد تومان رسیده است. سود خالص شرکت نیز با رشد ۳۲ درصدی به حدود ۱.۹۹ هزار میلیارد تومان افزایش یافته است.
نکته مهم در گزارشهای ماهانه، رشد قابل توجه نرخ فروش آهن اسفنجی است. متوسط نرخ فروش این محصول از حدود ۲۴ میلیون تومان در هر تن در فروردین به حدود ۳۴.۲ میلیون تومان در مرداد رسیده و در مردادماه شرکت حدود ۳.۱ هزار میلیارد تومان از محل فروش آهن اسفنجی درآمد داشته است. در همین ماه ۲۲۱.۸ هزار تن گندله نیز تولید شده که تنها ۳۳ هزار تن آن به فروش رسیده است؛ بنابراین بخش عمده تولید گندله همچنان در زنجیره داخلی شرکت قرار میگیرد.
در مجموع پنج ماه نخست ۱۴۰۵ نیز فروش فغدیر به حدود ۱۴.۸ هزار میلیارد تومان رسیده که رشد ۱۵۵ درصدی نسبت به دوره مشابه سال قبل را نشان میدهد. رشد نرخ فروش آهن اسفنجی در کنار افزایش حجم فروش، مهمترین عامل رشد درآمد شرکت بوده است.
اما نکته مهمتر در فغدیر، بهای تمامشده است
بررسی صورت بهای تمامشده نشان میدهد در سهماهه نخست ۱۴۰۵، از حدود ۱۱۳.۸ هزار میلیارد ریال هزینه تولید، نزدیک به ۳۷.۴ هزار میلیارد ریال تحت عنوان «ضایعات غیرعادی» از بهای تمامشده خارج شده و بهای تمامشده کالای تولیدشده به حدود ۷۶.۴ هزار میلیارد ریال رسیده است.
این رقم در سال ۱۴۰۴ نیز بسیار قابل توجه بوده و حدود ۱۰ هزار میلیارد تومان از هزینهها تحت عنوان ضایعات غیرعادی خارج شده است.
این موضوع در کنار اطلاعات تولید و مصرف گندله، یک نکته مهم را در مورد فغدیر نشان میدهد؛ شرکتی که اکنون گندله تولید میکند، بخشی از گندله تولیدی خود را تحت عنوان «تعدیلات» از موجودی گندله خارج و به چرخه واحد احیا منتقل کرده، در حالی که این مقدار الزاماً به معنای مصرف همان دوره نیست.
بر اساس بررسی روند سال ۱۴۰۴، حدود ۱.۳۳ میلیون تن گندله تعدیل شده که تقریباً معادل مصرف یکساله گندله برای تولید آهن اسفنجی بوده است. در بهار ۱۴۰۵ نیز حدود ۳۸۰ هزار تن دیگر تحت عنوان تعدیلات ثبت شده است. بنابراین میتوان برآورد کرد که فغدیر عملاً طی این مدت موجودی قابل توجهی از گندله تولید داخل را با بهای تاریخی پایینتر در اختیار واحد احیا قرار داده است.
